Rodzina Fabergé ma protestanckie korzenie i wywodzi sie z Francji. Kiedy król Ludwik XIX ograniczyl wolnosc religijna w podleglym mu kraju, przodkowie Carla Fabergé uciekli przed przesladowaniami religijnymi do Niemiec i zostali tam az do wojen napoleonskich. Pózniej rodzina Fabergé przeniosla sie do Estonii, gdzie dziadek Carla pracowal jako stolarz, a nastepnie do Sankt Petersburga. Ojciec Carla, Gustav Fabergé, urodzil sie w 1814 roku w Estonii i ksztalcil sie pod okiem zlotników Andreasa Ferdinanda Schigel oraz Joana Vilhelma Kejbel w Sankt Petersburgu. Wkrótce po uzyskaniu tytulu mistrzowskiego w zlotnictwie Gustav Fabergé otworzyl wlasna pracownie w Sankt Petersburgu i nazwal ja swoim imieniem. Wtedy takze ozenil sie z Charlotte Jungstedt, córka malarza dunskiego.
   Carl Fabergé, urodzony 1846 roku, pobieral nauki w prywatnej szkole na terenie Niemiec, a potem w szkole handlowej z Dreznie. Po podrózach po Europie podjal nauke zawodu u Józefa Fridman, frankfurckiego jubilera. W wieku 26 lat wrócil do Sankt Petersburga i przejal interes ojca. Jako zlotnik, jubiler, projektant, restaurator i zdolny przedsiebiorca, Carl Fabergé zmienil mala pracownie w najwieksza firme jubilerska w calym Imperium Rosyjskim i jedna z najwiekszych takich firm na swiecie.
  Firma Fabergé posiadala filie w Moskwie, Odessie, Kijowie i Londynie. W 1885 roku Carl Fabergé zostal wybrany nadwornym jubilerem cara Rosji. Jednoczesnie jego firma otrzymywala miedzynarodowe nagrody.
  Z jego malzenstwa z Julia Jacobs narodzilo sie czterech synów: Jewgenij, Agaton, Aleksander i Nikolaj. Wszyscy synowie poszli w slady ojca. Po rewolucji rosyjskiej w 1917 roku Fabergé zostal zmuszony do zamkniecia przedsiebiorstwa. Zmarl w Szwajcarii 24 wrzesnia 1920 roku.
   Jako mlody jubiler Carl Fabergé glosil zasade, wedlug której o wartosci produktu decyduje wzór i jakosc, a nie wartosc kruszcu i kamieni szlachetnych, z których produkt jest wykonany. Carl Fabergé wykorzystywal kamienie szlachetne wylacznie w celach dekoracyjnych. Technologia produkcji emalii wypracowana w firmie Fabergé stala sie wielkim odkryciem Carla i umozliwila mu tworzenie produktów wyrózniajacych sie doskonala jakoscia. Pokrywanie bizuterii emalia to trudny proces, który moze miec nieoczekiwane efekty, jednak emalie Fabergé charakteryzuja sie niezmienna jakoscia i jednolita powierzchnia. Ulubiona technika emaliowania byla wg Fabergé emalj en plein, polegajaca na pokryciu duzej powierzchni cienka warstwa emalii, a technika ta nie zezwala na zadne bledy.
W latach osiemdziesiatych XIX wieku Carl Fabergé odniósl wielki sukces i w 1882 roku otrzymal za swoja prace jubilerska zloty medal targów w Moskwie. W tym samym roku do firmy dolaczyl mlodszy brat Carla, Agaton Fabergé, który powiekszyl asortyment firmy o jajka wielkanocne, male figury zwierzat, figury ludzi, kwiaty i rosliny.